**HimMy...

 

 

 

 

 

 

*ใกล้วันพ่อแล้ว ก็เลยเอาพระราชดำรัสมาบ้างเนอะ

*ท่อนสุดท้ายเป็นมุขนะกลัวไม่เข้าใจ

 

 

 

 

 

 

 

ณ บัดนี้ สังคมไทยได้ไปถึงจุดที่น่าแปลกใจมากมาย

 

ช่วงก่อนสอบมิดเทอมไปอ่านหนังสือกะเพื่อนๆที่ใต้ตึก12ชั้น

ก็เจอทอมมากะน้องสวยๆหุ่นดีๆมาลูบโน่นๆนี่ๆกัน เห็นแล้วปวดกะบาลชิบหาย

ก็ไม่ได้อิจฉาอะไรหรอกนะ แต่แบบมาอ่านหนังสืออ่ะ ก็อ่านหนังสือไปดิวะ กูไม่มีสมาธิ

 

เมื่อคืนก่อนไปเที่ยวกะเพื่อนๆยังไม่ทันได้ทำเห้อะไร เปิดประตูร้านปุ๊บเจอไอ้เห้ที่ไหนไม่รู้มาอ้วกใส่

บรรลัยที่สุด แม่เย็ด พอขากลับนั่งรถเพื่อนผ่านหน้าแยกหัวลำโพง ป๊าบเจอกองทัพเด็กแว้นเป็นร้อยเลยค้าบเพ่

แม่งจะปิด4แยกแข่งมอไซค์กัน โชคดีหลุดออกมาได้ไม่งั้นโชคดีได้ดูแข่งรถรอบดึกเลย

จราจง จราจรก็ไม่รู้ไปเตรียมรถไว้แข่งกะพวกมันอยู่หรือไงหายไปหมดเล้ย เห็นสภาพแล้วเศร้าใจ

 

หนุ่มๆสมัยนี้ไม่ต้องดูไหนไกลพวกเพื่อนๆกูก็ด้วย คบกะผู้หญิงเด๊วนี้ต้องคบควบ เป็นหนังควบกันเลย

ยกเดียวไม่พอ เอ้ยคนเดียวไม่พอ ต้องมีคนโน้นคนนี้ มีความสนุกกะชีวิตเวลาสับราง

แหม่ จริงใจไม่จริงจังกันหมดเลย ก็ไม่ได้ว่าไม่ชอบ ไม่พอใจ ไม่แฮปปี้ หรอกนะ แค่อยากบ่น

พอดีชีวิตกูมันน่าเบื่อ เซง เหงา เปลี่ยว ไปเป็นพ่อมดดีกว่า จาไปเรียนวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดแบบแฮรรี่บ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตั้งแต่ฟุตบอลลีกสูงสุดของอังกฤษเปลี่ยนเป็นชื่อENGLISH PREMIER LEAGUE

คงไม่มีใครปฎิเสธได้ว่าทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเกาะอังกฤษในช่วงเกือบ2ทศวรรษนี้

คือ MANCHESTER UNITED หลังจากไม่กี่วันมานี้พวกเค้าสามารถคว้าแชมป์

สมัยที่9จาก15ฤดูกาลมาครองได้สำเร็จ โดยเป็นการกลับมาครองความยิ่งใหญ่

หลังจากที่พวกเค้าไม่ได้ลิ้มรสชาติความสำเร็จนี้มานานถึง3ฤดูกาล

และเป็นการหยุดคำพูดทั้งหลายที่ว่าหมดยุคของปีศาจแดงลงได้อย่างชัดเจนที่สุด ฮ่าฮ่าฮ่า

แน่นอนว่าสำหรับสาวกผีแดงทั้งหลายนั้นรอคอยการครองแชมป์ที่หอมหวานนี้อย่างใจจดใจจ่อ

สิ่งที่พวกเค้าทำตอนนี้จึงมีเพียงลิ้มรสชาติความสุขในเวลาแห่งชัยชนะให้เต็มที่

เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้รู้ว่าไม่มีใครชนะได้ตลอดไป

แต่ผมรู้เพียงว่าปีศาจแดงจะยิ่งใหญ่ที่สุด ตลอดไป และตลอดกาล

 

COME ON YOU REDS

Busby Babes they always made me cry
Thinkin' 'bout the teams of years gone by
Charlton, Edwards, Law and Georgie Best
We're United, you can keep the rest

Schmeichel, Parker, Pallister
Irwin, Bruce, Sharpe and Ince
Hughes, McClair, Keane and Cantona
Robson, Kanchelskis and Giggs

Come on you reds, come on you reds
Just keep your bottle and use your heads
For ninety minutes we'll let them know
Who's Man United, here we go

Come on you reds, come on you reds
Just keep your bottle and use your heads
For ninety minutes we'll let them know
Who's Man United, here we go

Glory Glory Man United
Glory Glory Man United

We'll maintain the status quo
We're Man United, here we go

So Old Trafford let us hear you loud
Cheer us on and we will do you proud
Fifty thousand voices sing our song
Keep us at the top where we belong

So here's to Alex Ferguson
He'll take us all the way
We're on the road to glory now
Winning at home and away

Come on you reds, come on you reds
Just keep your bottle and use your heads
For ninety minutes we'll let them know
Who's Man United, here we go

Come on you reds, come on you reds
Just keep your bottle and use your heads
For ninety minutes we'll let them know
Who's Man United, here we go

Glory Glory Man United
Glory Glory Man United

We'll maintain the status quo
We're Man United, here we go

Come on you reds , come on you reds
The team that's able to defend their net
We won the Doubles we'll let you know
We're Man United, here we go

Come on you reds, come on you reds
Just keep your bottle and use your heads
For ninety minutes we'll let them know
Who's Man United, here we go
Man United, here we go
Man United, here we go

 

แม้เพลงเก่า เวลาเปลี่ยน แต่ใจกูไม่เปลี่ยน

 

ได้อัพบล็อกที่โรงงานดีใจมากมาย

วันนี้คงวันสุดท้ายที่จะเล่นเน็ตได้และ

หลังจากนี้พี่เค้าก็ไม่มีลากันซะแล้น

ในวัยหนุ่มสาวเรื่องราวมากมายทั้งสุขสนุกทุกข์ระทม แต่ละคนผ่านมันไป

ใช้ชีวิตจวบจนบั้นปลายด้วยเรื่องราวจากวันวานที่สานต่อมาจนวันนี้

สิ่งไหนเล่าที่จะอยู่ยั่งยืนมากับเรา สิ่งใดที่จะเก็บไว้เพียงความทรงจำ

 

ละครไหนเล่าจะเศร้าเท่าละครชีวิต

ละครสนุกหรือจะสุขเท่าละครชีวิต

ละครไหนกันที่จะผันเปลี่ยนดั่งชีวิต

แล้วละครไหนจริงได้ดั่งชีวิตกัน

 

อย่างที่รู้กันว่านอกจากการศึกษาจนจบม.ปลายแล้วสอบเข้ามหาลัย ยังมีอีกเส้นทางคือเรียนปวช. แล้วต่อปวส.

ชีวิตของเด็กหนุ่มคนนี้เค้าได้เรียนอยู่รร.ชายชื่อดังแถวบางรัก แต่ด้วยความสนใจในการเล่นดนตรี การขับรถแข่ง

นอกจากคลั่งพวกเครื่องยนต์,รถยนต์แล้ว ในยุคนั้นวงแกรนด์เอ็กซ์ใส่ชุดใดแสดงเค้าต้องไปตัดชุดนั้นใส่เลยเชียว

ทำให้การเรียนหนังสือหาใช่แนวทางที่เค้าจะเดินไปได้ เมื่อจบม.3เค้าต้องออกจากรร. แต่ด้วยความคิดผู้ใหญ่

ทางบ้านก็ยังอยากให้เค้าได้เรียนจนได้ปริญญา หนุ่มคนนี้จึงจำใจเรียนรร.พาณิชย์แถวๆพระนคร(มีอะป่าวแถวๆนี้)

 

สำหรับครอบครัวที่เป็นผู้ว่าฯ(คนใหญ่คนโตประมาณเนี้ยะ) หากมีลูกชายก็จะให้รับราชการ ลูกสาวก็ต้องเก่งการเรือน

เด็กสาวคนนี้เป็นน้องเล็กจากพี่น้อง3คน แน่นอนว่าเธอถูกส่งให้เข้าเรียนในรร.หญิง และต้องอยู่ประจำที่หอในรร.

เธอเติบโตมาในสังคมวัยเด็กที่อยู่ในรร.หญิงล้วนๆ จนเธอเข้ารร.พาณิชย์แถวๆพระนคร(เหมือนกัน)

 

เมื่อสาวน้อยเข้ามาเรียนความแตกต่างของสังคมที่เธอเคยอยู่กะสังคมที่ต้องมาเรียนกะผู้ชาย ในตอนแรกๆนั้น

เป็นธรรมดาที่เธอจะเลือกคบแต่กะเพื่อนๆผู้หญิง แล้วก็เป็นธรรมชาติว่าเมื่อเราไม่ตอบรับใคร เค้าก็ย่อมไม่พอใจเรา

แม้ว่าจะมีผู้ชายมาทำความรู้จักแต่เธอก็ไม่คิดจะสนใจ จนแล้ววันหนึ่งก็มีเรื่องในวงนินทาของพวกผู้ชายพูดถึงเธอ

ประมาณว่าคนนี้น่ะหรอแฟนกู เรื่องมันก็ตามลมมาเข้าหูของเธอเค้า ชิบหายสิ อยู่ดีๆมาพูดถึงกันแบบนี้เสียหายๆ

เธอถึงกะวีนแตกเดินไปยังห้องเรียนของคนที่พูดถึงเธอ ไปโวยวายตามตัวคนนั้นมาด่าเละเทะหน้าซีดขาดวิตามินไปเลย

อย่าพึ่งลืมชายหนุ่มนักแข่งรถล่ะเพราะห้องที่หญิงสาวไปตามตัวคนบาปมาเชือดนั้นก็คือห้องของหนุ่มคนนี้ด้วย

เหตุการณ์ครั้งนี้แหละคือการพบกันครั้งแรกของชายหญิง มันประทับใจจิง เห็นหน้าครั้งแรกเธอก็อยู่ในสภาพน่ากลัวขนาดนี้

ชายหนุ่มถึงกะคิดว่า"ใครได้อีนี่เป็นแฟนซวยน่าดู" แต่มันยังไงล่ะเรื่องของความรัก ชายหนุ่มถูกใจหญิงสาว

หญิงสาวก็เปิดใจให้ชายหนุ่ม แม้ว่าหลังเรียนไปได้ปีนึงชายหนุ่มตัดสินใจผันชีวิตไปเป็นนักแข่งรถแรลลี่

แต่ทั้งคู่ก็คบหากันได้โดยไม่มีอุปสรรคใดๆ

 

ถึงตรงนี้มารู้จักเรื่องราวของชายหนุ่มเพิ่มหน่อย
เค้าเป็นน้องคนรองจากพี่2คน ซึ่งพี่ทั้ง2คนนั้นอายุห่างกะเค้าพอควร เพราะในตอนที่ชายหนุ่มเริ่มแข่งรถ
พี่คนโตเค้าก็มีลูกชาย1หญิง1แล้ว อายุ3กะ2ขวบ ก็ตามประสานักแข่งรถ ว่างๆก็ขับรถเที่ยวไป ใช้ชีวิตอยู่กะรถเนี่ยแหละ
และเค้าก็จะพาหลานๆเค้าติดรถไปด้วย แต่เนื่องจากหลานสาวชอบกลับมาเล่าว่าไปไหนไปหาใครมาบ้าง
ซึ่งก็ปกติเค้าก็ต้องมีขับรถไปเที่ยวกะสาวๆ(บ้างน่า) ทำให้เค้าหวั่นๆเลยพาหลานชายไปซะมากกว่า 555
เป็นคู่ซิ่งขาโหด ตะลุยทั่วกรุง เนื่องจากหลานชายwantแค่ได้เที่ยวเป็นพอ หากมีคนถามว่าไปไหนไปหาใครมา
หลานชายคนเก่งก็จะตอบเพียงเท่าที่ควรตอบ ช่างฉลาดเสียนี่กระไร แหม่

 

เรื่องราวดำเนินไปหญิงสาวเรียนถึงระดับปวส. ทั้งสองยังคบกันดีแม้ฝ่ายหญิงจะไม่ค่อยอยากให้ฝ่ายชายแข่งรถเพราะเป็นห่วง

ส่วนชายหนุ่มนับว่าเป็นนักขับฝีมือดี ไปแข่งรายการไหนก็มีถ้วยรางวัลกลับมาประดับห้อง

แต่ด้วยชีวิตของนักแข่งรถแรลลี่ ไปแข่งทีก็ต้องค้างคืนหลายคืน เรื่องทั้งหมดดูราบรื่นหากแต่ว่าชายหนุ่มนั้น

ยังมีเพื่อนสาวที่สนิทมากอยู่คนนึง ซึ่งเวลาไปแข่งรถเค้าก็มักพาเพื่อนสาวคนนี้ไปเป็นเนวิเกเตอร์(แปลว่าผู้นำทางนะจ๊ะ)

เวลาไปแข่งก็ต้องไปนอนค้างด้วยล่ะสิ จนแล้ววันหนึ่งหญิงสาวรู้สึกเป็นห่วงเลยกะจะไปหาชายหนุ่มก่อนการแข่งเริ่ม

ปรากฏว่าเลยเจอว่าแฟนตัวเองไปแข่งรถค้างคืนโดยมีสาวอื่นไปด้วย ชิบหายๆ เรื่องครั้งนี้หนักหนาสาหัส

ฝ่ายหญิงสาวโกรธจนหายไปทันที ชายหนุ่มตามไปง้อถึงบ้านแต่เธอก็ไม่คิดที่จะออกมาคุยหรือพบหน้าแต่อย่างใด

พยายามยังไงก็ไม่มีผล จนสุดท้ายอารมณ์ที่ร้อนจัดชายหนุ่มถึงกับขับรถชนกำแพงบ้านของหญิงสาว

พ่อของเธอจึงพาเธอกลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด ไม่ได้ติดต่ออะไรกันอีก ชายหนุ่มแทบหมดอาลัยในชีวิต

 

คนเรารู้จักกัน1วันยังจำหน้าได้เป็นเดือน แล้วคนที่รักกันเป็นปีเล่า เรื่องราวผ่านไปเนิ่นนานแต่ไม่เกินไป

ฝ่ายหญิงพาแม่และพี่สาวมาหาถึงบ้านชายหนุ่มเพื่อแก้ความคาใจกัน จนตกลงว่าให้เลิกยุ่งกะเพื่อนสาวคนนั้นซะ

แหมตอนนั้นตามง้อแทบตายเค้ามาคุยด้วยแบบนี้ว่าไรก็ว่างั้นแหละคร้าบ เรื่องราวหลังจากนี้ก็ตามระเบียบ

ทั้งสองก็มั่นคงต่อกันจนฝ่ายหญิงเรียนจบก็แต่งงาน มีครอบครัว

 

แต่หลังจากทั้ง2คืนดีกันนั้น ชายหนุ่มก็มีปัญหาเกี่ยวกับประสาทตาจนอาการบอบช้ำมากขึ้น จนต้องผ่าตัด

ทำให้สายตาเค้าไม่ปกติเหมือนเดิม ไม่สามารถขับรถแข่งได้อีกต่อไป ชายหนุ่มจึงมาสืบทอดกิจการที่บ้าน

ซึ่งเป็นร้านขายผ้าส่งต่อไป ละครเรียบๆเรื่องนี้อาจไม่มีอะไรตื่นเต้น ไม่มีความระทึกใจ แต่สิ่งที่มันบอกนั้น

 

"เรื่องราวมากมายในชีวิตแสนสั้นของแต่ละคนนั้น สิ่งที่เราไขว่คว้าเปลี่ยนไปเรื่อยๆ บางครั้งมันอาจจะไม่สมหวัง

สิ่งที่เราไขว่คว้ามันหลุดลอยไป บางครั้งเราอาจจะคว้ามันไว้ได้ แต่เมื่อชีวิตก้าวไปบางครั้งเราต้องสูญเสียสิ่งนั้นไป

เพื่อให้เราทุ่มเทกับสิ่งที่สำคัญที่สุด อะไรคือสิ่งที่เราพร้อมจะเสียสละอะไรคือสิ่งที่เราควรจะเสียสละให้

บทเรียนจะบอกเราเอง บางบทเรียนชีวิตอาจจะเจ็ปปวด อาจจะโหดร้าย แต่เมื่อเราเผชิญมันก็คือสิ่งที่เราต้องเผชิญ

อย่าคิดหวังที่จะหลบๆมันเพื่อให้มันผ่านไป บางครั้งเราต้องเจ็บแบบเดิมๆถึง3ครั้งเพื่อให้จดจำบทเรียนนั้น

แล้วถ้าหากเราเจ็บเพียงครั้งเดียวก็ท้อ สิ้นหวังไปแล้วไหนล่ะที่เราจะเรียนรู้สิ่งต่างๆในชีวิตเราได้กัน" จบ. ccv

 

 

 

 

 

(ไม่ต้องอ่านก็ได้มันเป็นเรื่องฉุกเฉิน)

.

.

.

แถมนิโหน่ย เนื่องจากแฟชั่นที่ผ่าเหล่าของวัยรุ่นสมัยนี้ มีกระแสรุนแรงคุกคามมาถึงรุ่นลุงๆอย่างกู

มันก็คือ god shit ไอ้การมาสาธยายความลับตัวเอง5ข้อแล้วก็จะมีการtagๆๆให้อีก5คนเป็นลูกโซ่ไป

ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจไรร้อก แต่อีต่อน่ะสิ ชอบตามกระแสวัยรุ่นไปเล่นกะเค้าอีกแถมยังมาคุกคามถึงกู

มีการไม่ทำจะแช่ง เอ้อ แบบนี้ล่ะต่อเค้าต้องตามกระแส 

 

1. ตามเลขเลย ตอนกู1ขวบ แต่นแต้นแต๊น กูได้เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณานมผงยี่ห้อนึงด้วย

รู้สึกตอนนั้นเค้าฮิตกินกันด้วยดิ ถ้าใครพ่อแม่เคยซื้อให้กินตอนเด็กๆเนี่ย สงสัยเพราะหลงความน่ารักของกูละซี่

 

2. พอโตมาหน่อยก็ต้องไปตัดผม ด้วยความเปนคนผมหนา เวลาตัดผมมันก็จะดูเยอะแยะมาก

ปรากฎว่ากลัว กลัวการตัดผมมาก ยิ่งเวลาผมร่วงไปติดในซอกคอเนี่ย เหมือนมีงูมารัดคออะ

โวยวายจนช่างตัดผมเหนื่อยเลย จนเป็นสาเหตุถึงเด๊วนี้ว่ากูจะไม่อยากไว้ผมยาวๆ เพราะมันแทงคอ อ๊าก 

 

3. ต้องไปเรียนรร.อนุบาล ไม่อยากไปนั่งร้องไห้บนรถ น้องสาวกูต้องมาปลอบ จิงๆจะบอกว่า

เนี่ยดูซิกูมีน้องที่ดีขนาดไหน ขนาดแค่2ขวบยังเป็นห่วงเป็นใยกันขนาดนี้ 

 

4. ตามอารมณ์เวลานั่งฟังเพลงไป พอซักพักจะเริ่มลุกขึ้นมาเต้นเป็นเล่นงิ้ว

บางครั้งก็มีการเอาข้าวของไปปาหรือไปฟาด คงมีป่านคนเดียวที่เคยเห็นเพราะมันก็มาบ้าอยู่กะกู

นึกแล้วยังมันส์ไม่หายเลย เฮ้อ... แทบจะพังหอ

 

5. พักหลังๆบางเวลากูรู้สึกควบคุมตัวเองไม่ได้ว่ะ มันแนวๆสติแตก บางครั้งก็นั่งยิ้มเป็นบ้าเลย

บางครั้งก็ร้อนเป็นไฟเลย บางครั้งก็เหมือนฝนตก สงสัยจริงๆแล้วกูsensitive

 

เรียนผู้ที่tagกระผมได้ทำหน้าที่ลุล่วงแล้วนะจ๊ะ 5ข้อก็เมื่อยแย่แล่ว